Een ontbijt is meer dan alleen de eerste maaltijd van de dag.
Dat besef ik iedere zomer opnieuw wanneer we in ons berghuis in Turkije zijn. Hier begint de dag anders. Niet omdat het ontbijt zo uitgebreid is, maar omdat niemand haast lijkt te hebben.
Er staat vers brood op tafel, een schaaltje met olijven, wat kaas, komkommer, tomaten, vaak een gekookt of gebakken ei en misschien een zelfgemaakte saus of een potje vijgenspread. Een glas thee erbij. Meer is het eigenlijk niet.
En toch voelt het rijk.
Misschien omdat het niet draait om zo snel mogelijk weer verder te gaan, maar juist om even stil te staan voordat de dag begint.
De kunst van langzaam beginnen
Thuis hebben we vaak de neiging om onze dag direct te vullen.
- Even snel ontbijten.
- Ondertussen de telefoon bekijken.
- Al nadenken over wat er straks allemaal moet gebeuren.
Hier merk ik hoe fijn het is om dat los te laten.
- Gewoon rustig een boterham smeren.
- Nog een kopje thee inschenken.
- Luisteren naar de vogels.
- Kijken hoe de zon langzaam over de bergen klimt (of de zee prachtig blauw laat schitteren, afhankelijk van waar we zijn)
Het zijn geen grote momenten, maar juist die kleine momenten geven de dag een heel andere sfeer.
Leven met wat het seizoen geeft
Wat ik misschien nog wel het mooiste vind, is dat een Turks ontbijt bijna vanzelf meebeweegt met het seizoen.
In de zomer zijn er volop rijpe tomaten, paprika's, aubergines en vijgen. Dat is precies wat er op tafel komt. Niet omdat het volgens een voedingsschema moet, maar omdat de natuur het op dat moment geeft. En deze verse groenten en fruit worden ingemaakt en verwerkt zodat men ook in de winter nog genieten kan van de smaken van de zomer.
Dat maakt koken verrassend eenvoudig.
Je hoeft niet eindeloos na te denken over wat je gaat maken. Je kijkt gewoon wat er rijp is en laat je daardoor inspireren.
Misschien geldt dat niet alleen voor eten.
Misschien wordt het leven ook een stuk eenvoudiger wanneer we wat vaker meebewegen met de seizoenen, in plaats van alles te willen plannen en controleren.
Minder moeten, meer leven
De afgelopen tijd ben ik steeds meer gaan geloven dat rust niet ontstaat wanneer alles eindelijk af is.
Rust ontstaat juist in de manier waarop je de dingen doet.
- Door bewust te kiezen.
- Door niet altijd te haasten.
- Door tevreden te zijn met wat er al is.
Dat betekent niet dat je geen dromen meer mag hebben of geen plannen meer maakt.
Maar wel dat je onderweg ook kunt genieten.
Juist tijdens zo'n eenvoudig ontbijt realiseer ik me weer dat geluk vaak dichterbij is dan we denken.
Niet in iets groots of bijzonders.
Maar in een warm stuk versgebakken (zuurdesem) brood.
Een potje zelfgemaakte vijgenspread.
Een schaaltje Turkse ontbijtsaus.
En de tijd om er echt van te genieten.
Dit is de reden waarom we als we in Duitsland terug zijn, ook zo veel mogelijk de tijd proberen te maken voor een Turks ontbijt.
Recepten uit deze vlog
Wil je zelf ook een rustig Turks ontbijt op tafel zetten? Bekijk dan ook deze recepten:
In mijn nieuwste vlog neem ik je mee naar ons berghuis in Turkije en laat ik stap voor stap zien hoe ik deze recepten maak, terwijl ik geniet van het ritme van de zomer.
Ik hoop dat de recepten je inspireren. Maar nog meer hoop ik dat ze je uitnodigen om af en toe wat langer aan tafel te blijven zitten.
Want soms begint een rustige dag gewoon met een rustig ontbijt.
Rust vind je niet pas wanneer alles gedaan is. Soms vind je haar gewoon aan een ontbijttafel, met een kop thee, vers brood en het besef dat dit moment eigenlijk al genoeg is.
